Μελιτζάνες στο φούρνο

Υπάρχει ένα ταβερνάκι στην Ανω Μερά Μυκόνου που σερβίρει μερικά καλοκαιρινά φαγητά που λατρεύω. Το λένε “Ο,τι απόμεινε”. Είμαστε φίλοι με τα παιδιά που το’χουν και , μετά από δεκάδες φορές που έχουμε φάει εκεί οικογενειακώς ξέρουν σχεδόν με ακρίβεια τί θα παραγγείλω κάθε φορά που κάθομαι : σαλάτα σπανάκι ή ρόκα με μυκονιάτικη τυροβολιά και ντομάτα, μελιτζάνες στο φούρνο και πατάτες τηγανητές, φρεσκοκομμένες και χρυσαφο-τηγανισμένες στην εντέλεια από τη Λέλα μας. Από τα χέρια του Αντώνη τρως το πιό τραγανό γουρουνάκι στη σούβλα ,αφράτα μπιφτέκια και αρνάκι όλα ψημένα στην εντέλεια. Ο Χρήστος που σερβίρει και βγάζει το δίσκο είναι φιλαράκι μου, οι μουσικές επιλογές του είναι άπαιχτες και όταν έχει κέφια το μαγαζί απογειώνεται. Η κουβέντα μαζί του απόλαυση.

Με τις μελιτζάνες της Λέλας είναι όμως που έχω πόρωση και δεν είμαι η μόνη. Δεν τους έχω ζητήσει τη συνταγή και ούτε πρόκειται, σέβομαι την αξεπέραστη τελειότητα του καλομαγειρεμένου αυτού φαγητού και κάθε φορά το απολαμβάνω ακριβώς εκεί προσθέτοντας λίγη από την ξινούτσικη τυροβολιά της σαλάτας σε κάθε πηρουνιά.

Η συνταγή που ακολουθεί φτάνει στο ελάχιστο τις μελιτζάνες της Λέλας αλλά είναι μιά ειλικρινής προσπάθεια μαντεψιάς για εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις που ο δρόμος και η πείνα δεν με φτάνουν μέχρι τη ταβέρνα τους. Τώρα το καλοκαίρι που οι μελιτζάνες είναι στα φόρτε τους, δοκιμάστε την και αν περάσετε από τη Μύκονο αναζητήστε το ορίτζιναλ στην Ανω Μερά, στο “Ο,τι Απέμεινε”. Είναι σχεδόν …ό,τι μας απέμεινε.

Νόστιμα, τραγανά βατικιώτικα κρεμμύδια.
Η φλόύδα της ντομάτας βγαίνει εύκολα αν τις αφήσουμε για ένα λεπτό σε βραστό νερό έχοντας χαράξει με ένα κοφτερό μαχαιράκι ένα μικρό σταυρό στη βάση τους. Από εκεί και τραβώντας με το μαχαράκι προς το κοτσάνι θα αφαιρέσετε εύκολα τη φλούδα τους. Αν δεν έχετε μαλακές και ώριμες ντομάτες μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μιά καλή μάρκα κονσέρβα ψιλοκομμένες ντομάτες.
Τηγανίζουμε τις μελιτζάνες μέχρι να γυαλίσουν .

Μελιτζάνες στο φούρνο με κρεμμύδια, σκόρδα και φρέσκια ντομάτα (για ένα μεγάλο στρογγυλό ταψί)

6-7 μελιτζάνες φλάσκες

6-7 μεγάλα κρεμμύδια κομμένα στη μέση και μετά σε μισοφέγγαρα

10-12 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο

4 μεγάλες ώριμες ντομάτες αποφλοιωμένες και κομμένες στα τέσσερα (ή μιά κονσέρβα καλής ποιότητας ψιλοκομμένα ντοματάκια)

1 μικρό πελτέ Κύκνος

ελαιόλαδο και για το τηγάνι και για το ταψί

αλάτι και πιπέρι, πάπρικα γλυκιά και καυτερή

Πλένουμε τις μελιτζάνες , αφαιρούμε τα άκρα τους, τις αποφλοιώνουμε με μαχαιράκι ή με τον αποφλοιωτή (κρατώντας μιά λωρίδα σάρκας και μία φλούδας), τις κόβουμε κάθετα στη μέση και μετά στα τέσσερα.

Τις βάζουμε σε μεγάλη λεκάνη ή μπολ και τις πασπαλίζουμε με μισή χούφτα ψιλό αλάτι ανακατεύοντάς τις καλά. Τις αφήνουμε για τουλάχιστον μία ώρα σε τρυπητό να “ιδρώσουν” και μετά τις ξεβγάζουμε καλά με πολύ νερό. Πριν τις τηγανίσουμε τις πιέζουμε μέσα στη χούφτα μας να βγάλουν τα νερά τους. (Ολος ο κόπος είναι αυτή η προετοιμασία, τώρα αρχίζουν τα εύκολα.)

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς.

Ζεσταίνουμε αρκετό ελαιόλαδο σε απλωτό τηγάνι και τηγανίζουμε σε δυνατή φωτιά τις μελιτζάνες λίγες-λίγες μέχρι να ροδίσουν ελαφρά. Τις βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα και τις βάζουμε απευθείας στο ταψί μας. Στο καυτό ελαιόλαδο , έχοντας τελειώσει με τις μελιτζάνες μας, ρίχνουμε τα μισά κρεμμύδια και τα μαλακώνουμε καλά χωρίς να ροδίσουν μέχρι να γίνουν διαφανή. Τα βγάζουμε και αυτά με την τρυπητή κουτάλα και τα προσθέτουμε στο ταψί μας. (Αμαρτία εξομολογημένη, εγώ στο ταψί προσθέτω και λίγο από το ελαιόλαδο του τηγανίσματος με την πικρίλα της μελιτζάνας εκεί παρούσα και δεν καλοστραγγίζω τα λαχανικά.)

Προσθέτουμε στο ταψί τα ψιλοκομμένα σκόρδα, τις ντομάτες ,τα ωμά κρεμμύδια και τον πελτέ αραιωμένο σε ένα φλυτζάνι του καφέ βραστό νερό. Προσθέτουμε αλάτι και πολύ πιπέρι και αν θέλουμε και λίγη γλυκιά πάπρικα και ανακατεύουμε καλά. Δεν υπάρχει καμμιά βασική αντίρηση αν θέλετε να προσθέσετε και λίγη καυτερή πάπρικα ή καμμιά ψιλοκομμένη καυτερή πιπερίτσα.

Προσθέτουμε ένα ποτήρι χλιαρό νερό , ραντίζουμε γεναιόδωρα με ελαιόλαδο και σκεπάζουμε το ταψί καλά πρώτα με βρεγμένη λαδόκολα και μετά κλείνουμε το ταψί με αλουμινόχαρτο σφιχτά-σφιχτά.

Ψήνουμε για 30-40 λεπτά έτσι και μετά αφαιρούμε τη λαδόκολα και το αλουμινόχαρτο και ψήνουμε στους 180 βαθμούς μέχρι που το φαγητό σχεδόν να μαυρίσει και να μην διαχωρίζονται εύκολα τα υλικά και να έχουν “πιεί” όλα τα υγρά, περίπου καμμιά ωρίτσα. Αφήνουμε το φαγητό να σταθεί για ένα δεκάλεπτο και να στεγνώσει λίγο ακόμα πριν το σερβίρουμε.

Ετσι μελωμένο θα το απολαύσετε, με τυρί φέτα Τρίπολης ή Κεφαλλονιάς ή αν βρείτε μυκονιάτικη τυροβολιά ή ξινομυζήθρα ή με ένα κομμάτι τυρόπιτα, αλμυρή όμως για να κάνει κόντρα στις μελιτζάνες που γλύκαναν από τα πολλά κρεμμύδια. Στο λαδάκι που κολυμπάνε θα βουτήξετε ένα προζυμένιο ξινούτσικο ψωμάκι και μετά να δώ με ποιές μελιτζάνες μπαίλντησε ο ιμάμης και τα λοιπά και τα λοιπά…

Καλό καλοκαίρι σε όλους!

Κόλλημα με τη μελιτζάνα; Δες κι αυτό! 

Τα τσιπς ζουν και βασιλεύουν!

 

 

 

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ