Εποχή για ιδιαίτερα!

Ο πιό ασυνήθιστος τηγανιτός μεζές!

Τηγανητά στριφτούδια φτέρης…

Η ανοιξιάτικη φτέρη, ακόμα μπουμπούκι , ένας τέλειος μεζές...
Η ανοιξιάτικη φτέρη, ακόμα μπουμπούκι , ένας τέλειος μεζές…

Το αγαπημένο “Ραδίκι”μου έστειλε ένα ηλεκτρονικό κουίζ Φυσικής Ιστορίας χτες βράδυ : τη φωτογραφία ενός φυτού δηλαδή, που με προκαλούσε να αναγνωρίσω.

Απάντησα όμως λάθος , το πέρασα για κάτι σαν … άγριο σέλινο ενώ ήταν ό,τι πιό τρυφερό φυτρώνει στη Γη, μιά φτέρη αλλά ακόμα … μπουμπούκι! Ναί, μιά ανοιξιάτικη λιχουδιά που μιά φορά μόνο την δοκίμασα στο Πήλιο διστακτικά , άγνωστη στους πολλούς αλλά αγαπημένη στους λίγους που γνωρίζουν καλά τους γαστρονομικούς θησαυρούς της Ελλάδας ! Μάλιστα! Υπάρχουν απαιτητικοί καλοφαγάδες που θεωρούν τα τηγανιτά μπουμπούκια ή τα τρυφερά βλαστάρια από τις φτέρες εξαιρετική λιχουδιά ! Και είναι!

Είμαι “κορίτσι της πόλης” , δεν ξέρω τη φτέρη , και έχω ακόμα πολλά να μάθω …Η φύση είναι ένα πάμπλουτο σύστημα , πάνσοφο και παντοδύναμο. Ποτέ δεν μπορείς να το καταλάβεις εντελώς , εκτός άν κάποιος σε πάρει από το χέρι και σου δείξει το χώμα , τα χορταρούδια και τα άγρια φυτά και σου εξηγήσει τις ιδιότητές τους.

Στην Ινδία βέβαια , που οι μοντέρνοι άνθρωποι της πόλης δεν ντρέπονται για την ασχετοσύνη τους, δημιούργησαν το “Πανεπιστήμιο των Γιαγιάδων”(www.navdanya.org) , όπου όλη η πατροπαράδοτη σοφία μεταβιβάζεται βιωματικά στους νεότερους.

Μου πέφτει λίγο μακριά η Ινδία αλλά και κοντά να ήταν , αντιλαμβάνομαι ότι χρειάζομαι ιδιαίτερα μαθήματα ελληνικών χόρτων και φυσικά έλληνες “δασκάλους” να μου μεταβιβάσουν μέρος των γνώσεών τους. Οπως πολλά μαθητούδια λοιπόν αυτή την εποχή , ναι, κι εγώ χρειάζομαι … ιδιαίτερα μαθήματα!

Η γιαγιά μου ήταν η πρώτη μου δασκάλα, τό έχουμε πεί αυτό, η αδυναμία που της είχα είναι δημοσιευμένη στη συνταγή με τα μαρούλια. Εύχομαι ο Παντοδύναμος να της έχει ένα μποστανάκι εκεί που είναι και ένα δυό μελίσσια…

Το “Ραδίκι” είναι ένας ακόμα δάσκαλός μου, οργώνει την ελληνική φύση τη μυρίζει, τη μαγειρεύει και την φροντίζει. Ψάχνει σπέσιαλ σπόρους και προσπαθεί να φτιάξει ένα αγρόκτημα με τυπικά λαχανικά της Μεσσηνίας από ποικιλίες των εκεί ζαρζαβατικών. Μπείτε στη σελίδα του (www.radiki.com) και γίνετε γκρούπις του με όσο μεγάλη ή μικρή εισφορά θέλετε , αυτό το αγρόκτημα πρέπει να γίνει πραγματικότητα!

Η Ελευθερία είναι ο φωτεινός παντογνώστης των χόρτων. Η γυναίκα έχει ένα μάτι ραντάρ! Εντοπίζει το ραδίκι στο χιλιόμετρο! Είναι η Ελευθερία που μου έμαθε τα “σπουργιτάκια”, τα τρυφερά χορταράκια που η Μαριάννα Καβρουλάκη -έτερη καθηγήτριά μου εν αγνοία της , μέσα από τα βιβλία της – ταξινόμησε πρόσφατα σαν τα κρητικά “στρουφούλια ή αγριοπάπουλα”. Αγοράστε το βιβλίο της Μαριάννας “Η Γλώσσα της Γεύσης”, το έχω δίπλα στο κομοδίνο μου τον τελευταίο μήνα και με παίρνει ο ύπνος χαμογελαστά αφού διαβάσω μιά δυό σελίδες της…

Ο Γιώργος από την Οργάνωση Γη-Κέντρο της Γής είναι ένας άλλος δάσκαλος , φροντίζει το μποστάνι της οργάνωσης , μέσα στο Πάρκο Τρίτση. Σας συνιστώ αγαπημένες μου θλιμμένες φίλες , ερωτευμένα ζευγαράκια και άνεργοι φίλοι , νεαρές μαμάδες, να πάτε και να πάτε και τους μπόμπιρες εκεί αντί στο Mall για εγγυημένη χαρά και αγαλλίαση σκάβοντας και ξεχορταριάζοντας μαρούλια , παντζάρια και κριθάρια , ανάμεσα σε χαρούμενες φωνούλες μαθητών και κλασσική μουσική από τα μεγάφωνα. Ισως συναντήσετε και την Ιωάννα εκεί…

IMG_6241

Σήμερα , λοιπόν, ο Γιώργος μου έμαθε γιατί στα χωράφια και στους κήπους φυτεύουμε τον κατιφέ : ο κατιφές έχει ένα πολύ γλυκό ριζικό σύστημα. Ενα συγκεκριμμένο ζωύφιο -οι νηματώδεις σκώλυκες- τρελλαίνονται για τους γλυκούς χυμούς του. Φυτεύουμε λοιπόν τον κατιφέ κοντά στα ζαρζαβατικά για να κατευθύνουμε εκεί τα επιβλαβή σκουλήκια που όταν την “πέσουν” στις ρίζες του κατιφέ , οι ρίζες του γίνονται δηλητηριώδεις και έτσι σώνεται το ζαρζαβατικό δίπλα, ανθίζει ο κατιφές, εμείς από πάνω δεν παίρνουμε χαμπάρι τίποτα αλλά η Φύση έχει τους τρόπους της… (Ο Γιώργος Ξεπαπαδάκος, πόσα μας μαθαίνει… Για χρόνια ήταν μοναχούδι στο Αγιο Ορος και του έχει μείνει. Λέει “αυτό θα τό φυτέψουμε μετά του Ευαγγελισμού”…) .

IMG_6235

ΤΗΓΑΝΙΤΑ ΣΤΡΙΦΤΟΥΔΙΑ ΦΤΕΡΗΣ

Ναι, θα είναι δύσκολο να βρείτε φτέρες μπουμπούκια. Αααν βρείτε από κανέναν δάσκαλο ή μπάρμπα πάντως (ή ακόμα καλύτερα άν μπείτε σ’ ένα δάσος μ’ έναν δάσκαλο), η συνταγή είναι εύκολη και πεντανόστιμη.

Χωρίζω τα “κεφαλάκια” από τους βλαστούς της φτέρης.

Βράζω ή τηγανίζω τους τρυφερούς βλαστούς

Ραντίζω τους βρασμένους βλαστούς με ελαιόλαδο και ξυδάκι και έχω μιά πεντανόστιμη σαλάτα .

Σε ένα απλό κουρκούτι (ίση ποσότητα αλεύρι και μπύρα ή νερό) βυθίζω τα κεφαλάκια και τηγανίζω ελαφρά μέχρι να ροδίσουν.

Και τα δύο συνοδεύονται εξαιρετικά με λίγη σκορδαλιά με καρύδια.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ