Άσε με στην ησυχία μου…

Τα λαδερά φασολάκια δεν θέλουν να τα ενοχλείς πολύ!

0
16321

Οταν κάθε κουβέντα σου και κάθε δεύτερη σκέψη σου είναι για τα παιδιά σου, τί θα γίνουν τα παιδιά σου , πώς θα την βγάλουν πέρα τα παιδιά σου, τί μέλλον έχουν τα παιδιά μας, τότε σημαίνει πως σαν γονιός μα και σαν λαός , σαν κοινωνία δεν έχεις κάνει σωστά τη δουλειά σου και εύλογα ανησυχείς.

FullSizeRender (16)Σαν λαός και σαν γονιός τα φόρτωσες στον κόκορα, μόνο που ο κόκορας δεν έβαλε ξυπνητήρι και μας έπιασε μεσημέρι  -τί λέω; – βράδιασε και ακόμα να ξεκινήσουμε τις δουλειές μας. Μείναμε πίσω. Γονείς και παιδιά.

Τα παιδιά δεν θα την πληρώσουν βέβαια, δεν πρέπει να πληρώσουν τα σπασμένα. Γι’ αυτό βρίσκουν άλλους τρόπους και σχεδιάζουν το μέλλον τους. Τα ακούμε;

Εμείς, σαν λαός και σαν γονείς που δεν κάναμε τίποτα σωστό γιά το μέλλον τους, πρέπει , για να το πώ επιεικώς,  “να βγάλουμε τον σκασμό” και να τ’ αφήσουμε ελεύθερα να σχεδιάσουν εκείνα το μέλλον, μπας και καταφέρουν κάτι καλύτερο από μας. Η δουλειά μας πρέπει να ‘ ναι να τα βοηθάμε και να φυλάμε σκοπιά. Μόνον.

Οταν λοιπόν στο Καρυόφυτο Δράμας , καμμιά πενηνταριά χιλιόμετρα απ’ τα βουλγαρικά σύνορα, συνάντησα τον Δημόκριτο έβγαλα τον σκασμό. Και άκουσα…

Ο Δημόκριτος πήρε την Εύα του, χιλιάδες ταινίες, εκατοντάδες βιβλία, τα άλογά του και έστησε σπιτικό στο Σούξου (που θα πεί Κρύο Νερό) στη καρδιά της Ανατολικής Ροδόπης. Κάθε πρωί , ανοίγει τη πόρτα του, τσεκάρει μήπως έχει καμμιά αρκούδα απέξω, κανένα λύκο και ξεκινάει…

Συλλέγει κρόκο από τον Λειβαδίτη εκεί “κοντά” (μάζεψε μόλις 8 πολύτιμα γραμμάρια φέτος από ολόκληρες σακκούλες λουλουδιών) , αγριοκρέμμυδα (μούσχαρι) , σε λίγο θα κάνει σαλέπι από τις όμορφες μαβιές ορχιδέες, μόλις τελειώσει το σαλέπι βγαίνει η αγριοφράουλα, μετά τα τσάγια της Γής και τον Αύγουστο μαζεύει το αγριοκέρασο. Μ’ αυτά ζεί, κάποια κρατάει, άλλα ανταλάσσει . Κάνει αγιογραφίες και έχει όνειρο να στήσει μιά κατασκήνωση για παιδιά για να τους δώσει μιά άλλη ματιά, μιά άλλη προοπτική, μιά ευκαιρία να εμπνευστούν και να σχεδιάσουν κάτι εντελώς νέο-, καινοτόμο και αισόδοξο θα πρόσθετα εγώ. “Ο Δημόκριτος είναι ο άνθρωπος που στα δέκα λεπτά κουβέντας μαζύ του, άνετα του εμπιστεύεσαι το παιδί σου”, συμφωνούμε χαμογελώντας με τον φίλο που ταξιδεύουμε μαζύ.

Και σαφώς περισσότερο απ’ όλους εμάς και …”δαύτους” που θα ‘λεγε και η μάνα μου.

Γιαχνίζω και τα αφήνω στην ησυχία τους...
Γιαχνίζω και τα αφήνω στην ησυχία τους…

Φασολάκια λαδερά 

Ψιλοκόβουμε δύο μεγάλα κρεμμύδια.

Κόβουμε σε κυβάκια δύο πατάτες, ένα μεγάλο καρότο , δύο μέτρια κολοκύθια.

Καθαρίζουμε τα φασολάκια (750 γραμμάρια περίπου) κόβοντας τις άκρες τους και αφαιρώντας τις πλαινές “κλωστές” με μαχαιράκι ή με το εργαλείο που ξεφλουδίζουμε τα λαχανικά.

Βάζουμε στον πάτο μιάς πλατιάς κατσαρόλας αρκετό ελαιόλαδο , απλωτά το κρεμμύδι, τα καρότα, τις πατάτες και τελευταία τα φασολάκια (μ’ αυτή τη σειρά).

Γιαχνίζουμε σε δυνατή φωτιά τα λαχανικά σκεπάζοντας τη κατσαρόλα.

Οταν το φαγητό μοσχοβολήσει τότε ρίχνουμε τη φρέσκια ντομάτα (ή πολτό από βαζάκι, είτε σπιτικό είτε αγοραστό) και μιά κουταλιά πελτέ αραιωμένο με λίγο βραστό νερό (περίπου ένα ποτήρι νερού). Μπορούμε να προσθέσουμε 1-2 λιαστές ντομάτες για το άρωμα ή λίγο πελτέ από κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης. 

Χαμηλώνουμε τη φωτιά να σιγοβράζουν.

ΤΑ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΤΟΥΣ για καμμιά ώρα, κουνώντας κάθε τόσο τη κατσαρόλα. Τα λαχανικά ξέρουν να τραβήξουν τα νερά της φρέσκιας ντομάτας σιγά σιγά, να μαλακώσουν , μετά να μελώσουν , να μοσχομυρίσουν φαγάκι σπιτικό.

Εσύ κρατάς σκοπιά, τα νοιάζεσαι, δεν επεμβαίνεις παρά μόνο άν έχεις κάτι να κάνεις προς το καλύτερο, να κουνήσεις τη κατσαρόλα ας πούμε να μην πιάσει το φαί. Οπως και με το μεγάλωμα των παιδιών.

Προσθέτεις αλάτι και πιπέρι και μπόλικο μαιντανό προς το τέλος.

Σερβίρουμε σαφώς με φρέσκο ψωμί και φέτα.

(Εκτός άν έχει κάτι άλλο κάποιος να προτείνει…)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.