Με τα πρώτα μήλα μια tarte tatin.

Τα τραγανά νόστιμα μήλα που βρήκα στο Ναύπλιο, νομίζω είναι της ποικιλίας Gala. Τόσο γλυκά όσο χρειάζεται για αυτήν τη συνταγή. Αλλιώς μισά κόκκινα και μισά πράσινα.

Τι γλυκό φθινόπωρο αυτό το φετινό μα και τι δυσάρεστο με τα πετρέλαια στα Φάληρα και τον Πειραιά μας. Κάθε φθινόπωρο που γυρνούσα από τη δουλειά μου στα όμορφα νησιά και μη μπορώντας ακόμα να συνηθίσω χωρίς θάλασσα, ξεγελούσα τον εαυτό μου και για λίγες ώρες κατέβαινα μια βολτίτσα προς τα εκεί, στη λεγόμενη Αθηναϊκή Ριβιέρα για καφέ, για μια δροσερή βουτιά στα λιμανάκια, για φαγητό με φίλους στα παραθαλάσσια ταβερνάκια στο Σούνιο, για μια βόλτα με μουσική στο αυτοκίνητο μέχρι τη Γλυφάδα. Φέτος δεν θέλω ούτε να περάσω από κει, τόσο με στενοχώρησε αυτή η απελπιστική κατάσταση μέσα από τις viral φωτογραφίες με τα πετρέλαια στις πιο όμορφες δαντελένιες παραλίες, σκέψου να τα δω και από κοντά, όχι, δεν το αντέχω ακόμα…

Στις κοντινές εξοχές και τις παραλίες, λοιπόν, εκτός Αθήνας οι τυχεροί, νιώθουμε τη γλύκα του ήλιου και το αεράκι έχει την ίδια θερμοκρασία με του δέρματος, νιώθουμε σαν να είμαστε ένα, το πολύτιμο και εύθραυστο περιβάλλον και εμείς αγκαλιασμένοι σε ένα κουκούλι τέλειας φθινοπωρινής θερμοκρασίας και αρμονικής συνύπαρξης.

Στο Ναύπλιο, μόλις μιάμιση ώρα μακριά από την Αθήνα, βρέθηκα για δυο σαββατοκύριακα, το ένα καλεσμένη στο Φουγάρο για μια παρουσίαση των προϊόντων της Αργολικής γης (ο Δημήτρης Ξανθούλης το είχε οργανώσει άψογα) και το δεύτερο γιατί ήθελα να επισκεφθώ το Αγρόκτημα Δημητρακόπουλου και να συζητήσω με τον κ. Μιχάλη Αϊνατζόγλου για αυτές τις εξαίσιες και τεράστιες ελιές, τις δαμασκηνοελιές τους, σε λίγες μέρες θα πούμε εδώ και γι’ αυτές. Τις είχα πρωτοδεί στο Βαρούλκο, έτσι τεράστιες στο πιατάκι που έφεραν με το ψωμί στην αρχή ενός δείπνου που ήμουν καλεσμένη εκεί, να ξεχωρίζουν ανάμεσα στις Καλαμών και τις πιο μικρούτσικες ποικιλίες. Ρώτησα τον σεφ Λαζάρου γι’ αυτές και τότε με είχε φέρει σε επαφή με τον γιατρό που πάθος του έγιναν οι δαμασκηνοελιές, αλλά τώρα μόλις αξιώθηκα να τις γνωρίσω από κοντά και να τις χαρώ στο όμορφο χωράφι τους.

Αλλά ας επιστρέψουμε στα μήλα: στο Ναύπλιο, λοιπόν, στην πάνω μεριά της πόλης, πριν πάρεις τον κεντρικό δρόμο που σε βγάζει στην όμορφη παλιά πόλη και το λιμάνι, κάθε Σάββατο πρωί λειτουργεί μια μεγάλη λαϊκή αγορά χάρμα οφθαλμών. Ο πλούτος των προϊόντων της Αργολικής γης, των φρούτων, των λαχανικών και των ψαριών που πωλούνται στους πάγκους της μα και οι χαμηλές τιμές είναι για να χορταίνει το μάτι του μάγειρα και το μυαλό να ξεκινά να ψάχνει συνταγές! Από εκεί προμηθεύτηκα λοιπόν μια τρίκιλη σακούλα μήλα (τόσο φαίνεται τα είχα λαχταρήσει!), φτάνουν πια τα καρπούζια και τα νεκταρίνια, ώρα για μήλα, σκέφτηκα και όρμηξα, γιατί σπίτι είχα μια καλή και πανεύκολη συνταγή για μια tarte tatin, τη γαλλική «μηλόπιτα» με τα πολλά μήλα καραμελωμένα πάνω σε μια λεπτή σφολιάτα!

Tarte Tatin με 4 μόνο υλικά

 

Υλικά

  • 6-7 μέτρια σφιχτά ξινούτσικα μήλα
  • 100 γραμμάρια φρέσκο βούτυρο
  • 2/3 φλυτζανιού καστανή ζάχαρη
  • 1 φύλλο έτοιμης σφολιάτας (μια χαρά κάνει για αυτή τη συνταγή)
  • 1 αντικολλητικό τηγάνι διαμέτρου 25 εκατοστών περίπου με χερούλι μεταλλικό

Προετοιμασία:

Πλένουμε καλά τα μήλα και τα κόβουμε κάθετα στα τέσσερα.

Αφαιρούμε με ένα μαχαιράκι τα κουκούτσια.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς με αέρα.

Στο τηγάνι μας σε χαμηλή φωτιά λιώνουμε το βούτυρο, απομακρύνουμε από τη φωτιά και απλώνουμε ομοιόμορφα τη ζάχαρη.

Προσθέτουμε στο τηγάνι τα μήλα όμορφα (ώστε να ακουμπούν το ένα το άλλο) και σκεπάζουμε με το φύλλο της σφολιάτας σπρώχνοντάς την προς τον πάτο του τηγανιού, για να αγκαλιάσει όσο καλύτερα γίνεται τα τοιχώματά του.

Δυναμώνουμε τη φωτιά και καραμελώνουμε τα μήλα (έτσι σκεπασμένα με τη ζύμη) για 8-10 λεπτά, μέχρι να αρχίσει να μυρίζει η καραμέλα.

Βάζουμε το τηγάνι στον φούρνο και ψήνουμε μέχρι να ροδίσει η σφολιάτα, περίπου 45 λεπτά. Όταν βγάζουμε και κουνάμε το τηγάνι, τα μήλα πρέπει να κουνιούνται μαζί με τη σφολιάτα. Όταν το γλυκό κρυώσει θα σφίξει, για αυτό το αφήνουμε δέκα λεπτά στο τηγάνι αφού το βγάλουμε.

Ακουμπάμε ένα μεγάλο πιάτο στο τηγάνι και αναποδογυρίζουμε τη σφολιάτα και τα μήλα που έχουν κολλήσει πάνω της. Η σφολιάτα γίνεται η βάση αυτής της πανεύκολης φθινοπωρινής άψογα καραμελωμένης tarte tatin.

Σερβίρουμε κάθε κομμάτι με παγωτό βανίλια, σαντιγί ή με στραγγιστό γιαούρτι που το έχουμε ανακατέψει με ελάχιστη τριμμένη κανέλα και ξύσμα πορτοκαλιού ή λεμονιού.

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ