Γλυκό σταφύλι, απλό και εγγυημένο.

Οι ρώγες των σταφυλιών θα ανέβουν πιό ψηλά από το σιρόπι στα βάζα μας. Γι’ αυτό κάθε φορά που σερβίρουμε πρέπει να παίρνουμε και λίγο σιρόπι από κάτω.

Με κάποιο τρακ είναι η αλήθεια σέρβιρα την πρώτη φορά το σταφύλι γλυκό στους επισκέπτες του Traveling Spoon. Το Traveling Spoon είναι μιά διαδικτυακή πλατφόρμα που τόλμησε το αδιανόητο : να στείλει τουρίστες σε σπίτια ντόπιων κάθε προορισμού (από το Νέο Δελχί μέχρι το Τόκυο, τη Μπανγκόκ, το Τμπίλισι της Γεωργίας, το Οσλο και την Αθήνα!) ώστα να έχουν μία εμπειρία πώς είναι να τρως γνήσια ελληνικό η γιαπωνέζικο ή τούρκικο ή γαλλικό φαγητό στο σπίτι ενός έλληνα, γάλλου, γιαπωνέζου… Πρόσθεσαν μάλιστα και μία “σπιτική τάξη μαγειρικής” ή “επίσκεψη σε μία τυπική αγορά τροφίμων” σε κάθε προορισμό δίνοντας στους τουρίστες την ευκαιρία να γευθούν το φαγητό κάθε τόπου στη γνήσια, σπιτική εκδοχή του, να ακούσουν γαστρονομικές και άλλες ιστορίες και να γνωριστούν με “τους ντόπιους”. Γνώρισα από κοντά τις δύο νεαρές απόφοιτες του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας Berkeley (που ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο γνωρίζοντας από κοντά τους υποψήφιους οικοδεσπότες που θέλουν να γίνουν μέλη αυτής της πλατφόρμας) και για μιά ακόμα φορά θαύμασα την τόλμη και την ανεξάντλητη καινοτομία της αμερικάνικης κοινωνίας.

Σεμνό, μικρό και ταπεινό θα το θεωρήσουν συνηθισμένοι καθώς είναι σε γλυκά με βάση το αλεύρι , τη σοκολάτα και τις πλούσιες κρέμες, σκέφτηκα, αλλά το σέρβιρα με τη γνωστή πολυλογία μου εξηγώντας πως στην Ελλάδα κάθε εποχή, με κάθε εποχικό φρούτο (θες σταφύλι και κυδώνι το Φθινόπωρο, μελιτζανάκι την Ανοιξη, νεράτζι το Χειμώνα…)ετοιμάζουμε αυτά τα γλυκά, γνωστά και ως spoon desserts στην αλλοδαπή. Τα σερβίρουμε ή σε μικρό πιατάκι ,εξήγησα, (βυθίζοντας το κουταλάκι στο βάζο και παίροντας ίσα-ίσα μιά κουταλιά του γλυκού) ή πάνω σε μιά μπάλα παγωτό βανίλια ή καϊμάκι ή σε μιά γεμάτη κουταλιά της σούπας γιαούρτι. Και το σέρβιρα με αυτοπεποίθηση γιατί όντως το γλυκό αυτό είναι ένα αριστούργημα γεύσης μέσα στην απλότητά του, με το φρουτένιο άρωμα του σταφυλιού, το ξινό του ελληνικού γιαουρτιού και τη γλύκα της ζαχαρης φυσικά.

Βάζουμε σε στρώσεις σε μιά μεγάλη κατσαρόλα τα σταφύλια και τη ζάχαρη ακόμα και αποβραδίς.

Η αντίδραση ήταν όχι μόνο πολύ θετική αλλά …εντυπωσιακή! Καλοφτιαγμένο καθώς ήταν με συνταγή του “αγαπημένου πολυεργαλείου” (της βοηθού μου σε θηριώδη καλοκαιρινά μαγειρέματα για απαιτητικούς πελάτες, της Ντέπης) τους ικανοποίησε με την ασυνήθιστη γεύση του πολύ παραπάνω απ’ ό,τι περίμενα επιβεβαιώνοντας ακόμα μιά φορά ότι ο ταξιδιώτης αναζητά γνήσιες, πρωτότυπες , ασυνήθιστες και τοπικές γεύσεις, αποζητά γευστικά ξαφνιάσματα και εκτιμά τις ιστορίες της παράδοσης που τα συνοδεύουν.

Ιδού λοιπόν η συνταγή, εύκολη, βατή ακόμα και για τον πρωτάρη των γλυκών κουταλιού. Απολαύστε αρώματα , απλές γήινες γεύσεις από σπιτικά καλοφτιαγμένα γλυκά με φρέσκα φρούτα και μη διστάσετε λεπτό να τα σερβίρετε σε φίλους έλληνες και αλλοδαπούς.

Το γλυκό σταφύλι δεν αφρίζει τόσο όσο άλλα γλυκά του κουταλιού ή μαρμελάδες.

Το γλυκό σταφύλι της Ντέπης

2 κιλά σταφύλια σουλτανίνα (ζυγίζουμε μόνον τις ρώγες και όχι μαζί με τα τσαμπιά)
1 1/2 κιλό ζάχαρη λευκή κρυσταλική
το χυμό από μισό λεμόνι
ένα μικρό κοτσανάκι αρμπαρόριζα με τα φύλλα του
Προαιρετικά 1/2 φλιτζάνι τσαγιού νερό εάν τα σταφύλια δεν είναι ζουμερά
Πλένω τα σταφύλια και αφαιρώ τα κοτσάνια τους. Τα στεγνώνω ελαφρά με μιά πετσέτα κουζίνας. Αν τα αφήσω με τα νερά τους τότε σίγουρα δεν χρειάζεται να προσθέσω το νερό που αναφέρεται στα υλικά.
Απλώνω σε μιά μεγάλη κατσαρόλα , σε στρώσεις, τα σταφύλια και τη ζάχαρη και
τα αφήνω να μείνουν έτσι για μερικές ώρες – μπορούν να μείνουν μέχρι και και μιά ολόκληρη ημέρα.
Βράζω τα σταφύλια με τη ζάχαρη και την αρμπαρόριζα σε χαμηλή ένταση με ανοιχτό το καπάκι για μία ώρα περίπου.  Στη μισή ώρα προσθέτω το χυμό λεμονιού και αφαιρώ την αρμπαρόριζα. Επίσης, εάν χρειαστεί κατά την διάρκεια του βρασμού,  ξαφρίζουμε τον αφρό που δημιουργείται αν και το σταφύλι γλυκό δεν αφρίζει πολύ όπως ας πούμε η φράουλα.
Ελέγχουμε μιά κουταλίτσα από το γλυκό ακουμπώντας το πάνω σε ένα παγωμένο πιατάκι (που το έχουμε βάλει στην κατάψυξη για 10 λεπτά) για να δούμε αν έχει δέσει το γλυκό. Αν όταν το γυρίζουμε πλάγια το γλυκό απλά ζαρώνει και δεν χύνεται τότε το γλυκό μας είναι έτοιμο και το αποσύρουμε από την φωτιά. Το γλυκό σταφύλι είναι έτοιμο!
Όσο βράζει το σταφύλι έχουμε βάλει 3-4 μεγάλα και καθαρά βαζάκια (και τα καπάκια τους) στο φούρνο στους 100 βαθμούς για να αποστειρωθούν. Βάζουμε καυτό το γλυκό στα ζεστά βάζα και τα κλείνουμε αμέσως με το καπάκι τους.
Μην παραξενευτείτε για τρία πράγματα : πρώτον, το γλυκό σταφύλι από ξανθό θα γίνει κοκκινωπό, θα αποκτήσει ένα όμορφο ρουμπινί χρώμα όσο περνά η ώρα.
Δεύτερον, το γλυκό είναι ίσως λίγο ρευστό όταν το βάζετε στα βάζα, θα πήξει κι’ άλλο όσο κρυώνει.
Τρίτον ότι τα σταφύλια θα ανέβουν ψηλότερα από το σιρόπι στα βάζα. Οταν σερβίρουμε παίρνουμε και λίγο από το σιρόπι.
Καλή επιτυχία!
Αρμπαρόριζα και φρέσκα πράσινα λεμονάκια.

 

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ